Wat als ik mijn gedachten uitschrijf?

Keuzestress in een meerkeuzemaatschappij

Wil ik op zaterdagavond tot diep in de nacht in een club staan met te harde muziek en te dure drank? Of gewoon met een glas rode wijn en Netflix op de bank? Is het dan erg om voor het laatste te kiezen? Niet alleen deze keuze. Maar letterlijk alles ga ik ineens in twijfel trekken. Inmiddels vijfentwintig jaar op deze aardbol en ik begin steeds meer te geloven dat die quaterlife crisis echt bestaat. Of misschien is het gewoon omdat ik over een paar weken afstudeer en er daarna allemaal dingen van mij verwacht worden. 

 

Het cliché is misschien ook waar, als ‘millennial’ opgevoed zijn met altijd te horen krijgen iets te gaan doen wat je leuk vindt. De norm is ook gewoon dat je moet doen wat je leuk vindt. Maar wat als je dat niet weet? Of nou ja, dus over gaat twijfelen? Dat het niet zo specifiek is? Intussen lijken leeftijdsgenoten om mij heen het allemaal maar mooi voor elkaar te hebben. Terwijl ik een paar sokken nog niet eens bij elkaar kan houden. Ik krijg het gevoel er achter aan te rennen om ze bij te kunnen houden terwijl dat eigenlijk geen zin heeft. Ik sta dik achter. Een boek geschreven, baan bij dat toffe bedrijf, een wereldreis, lezingen geven, eigen werk geëxposeerd, succesvol eigen bedrijf.. Het lijkt bij anderen ook altijd zo vanzelf te gaan.

Hoe kwalificeer je dat eigenlijk, succes vol zijn? Succesvol zijn gaat gepaard met alles overal uit moeten halen. Uit je dag, uit je avond, uit je studie, uit je zelf tijdens het sporten, uit je hobby, want als dat niet lukt, heb je gefaald. Alles uit jezelf moeten halen. Er is mij altijd geleerd uniek te zijn, mij te onderscheiden van de rest. Er wordt van je verwacht dat je je eigen unieke ding doet. Waar ik terwijl ik er alleen al over nadenk een existentiële crisis krijg. Het moeten is net zo’n dingetje. Waarom moet ik zoveel van mijzelf? Naast overal alles uithalen moet ik ook van alles op de hoogte zijn. Politieke ontwikkelingen, wie de nieuwe minister van buitenlandse zaken is, wie de propaganda-oorlog aan het winnen is. En welke voedingstoffen er in superfood zitten. Maar ik moet ook niet vergeten te mediteren anders komen die klote paniekaanvallen weer terug. 

 

Het is leven tussen schuldgevoelens. Lekker een avondje even helemaal niks moeten? Mijn laptop dicht laten en een hele dag in bed blijven Netflixen. Maar hoe zit het dan met die ambities? Logisch dat iedereen verder is dan ik. Ik kon ook beginnen aan dat boek wat ik nog moet schrijven.. Zie? Voor nu, probeer ik alle kruimeltjes uit de hoekjes van de zak chips te halen. Over alles overal uithalen gesproken. Ik kom er wel.